Mechanika - stosowanie anod
Stosowanie anod rozpuszczalnych w kąpielach chromowych w praktyce okazało się niewygodne, ponieważ chrom przechodzi z nich do roztworu w dużo większym stopniu niż wydziela się na pokrywanych przedmiotach. Oprócz tego, w zależności od warunków elektrolizy, chrom przechodzi do roztworu w postaci jonów o różnej wartościowości. Anody chromowe wskutek kruchości samego metalu trudno poddają się obróbce mechanicznej, w związku z czym nie zawsze można nadać im żądany kształt. Nad doborem materiału na anody do chromowania przeprowadzono wiele badań, w wyniku których odrzucono zastosowanie anod rozpuszczalnych. Wyniki badań laboratoryjnych i istniejące patenty przewidujące zastosowanie tego rodzaju anod nie znalazły praktycznego zastosowania. Obecnie używa się anod nierozpuszczalnych. Materiałem na anody nierozpuszczalne może być platyna, żelazo i stal niskowęglowa oraz ołów. Materiały te jednak w kwasie chromowanym rozpuszczają się częściowo. Platyna jest anodą całkowicie nierozpuszczalną, jednakże ze względu na duży koszt nie znalazła większego zastosowania. Żelazo i ołów częściowo rozpuszczają, się w kwasie chromowym, przy czym ołów przechodzi do osadu w postaci chromianu ołowiowego, żelazo zaś pozostaje w roztworze (stanowi ono szkodliwe zanieczyszczenie elektrolitu).